3 maart
2026
Hoe het allemaal begon:
van zaadje naar droom, naar werkelijkheid; The Green Principle
Nou daar issie dan, blog #1, eigenlijk the Origin story van mijn bedrijf.
Eerst even voorstellen: mijn naam is Britta, ik ben 37 jaar en ik woon na 10 heerlijke jaren in Amsterdam sinds 2 jaar in het mooie Haarlem.
Ik hou van mijn lieve kat Roos, dansen (salsa en festivals), sporten (vooral yoga, Pilates en krachttraining), lekker eten, koken, lezen, buiten zijn, maar vooral van leuke dingen met vrienden en familie. Niet heel anders dan anders, denk ik.
Wat wél anders is (voor mij in elk geval), is dat ik mezelf sinds kort officieel oprichter kan noemen van mijn eigen bedrijf: “The Green Principle”. En dat ik dat kan zeggen, maakt me echt heel blij en trots.
Hier is veel aan voorafgegaan: veel twijfel, tegenslagen, onzekerheid — maar het stemmetje bleef, en here we are. Dit is echt een persoonlijk verhaal, en een lange lees, dat weet je dan alvast. Leuk als je er de tijd voor neemt.
Het Zaadje
Het begon allemaal toen ik een jaar of 30 was. Ik woonde in mijn kleine kamertje in de Da Costastraat, misschien wel in de leukste buurt van Amsterdam. Ik genoot vol op van alles wat de stad te bieden had: feestjes tot in de late uurtjes, veel koffietjes buiten de deur en er was altijd wel een nieuw restaurant om te proberen.
Maar ineens begon het: buikpijn. Eerst af en toe, nadat ik buiten de deur had gegeten, en daarna steeds vaker. Ik kon vaak na een etentje niet wachten tot de rekening kwam — terwijl iedereen nog gezellig zat na te kletsen en nadacht over een dessert, dacht ik alleen maar aan het moment dat ik thuis op de bank lag met mijn broek los. Nog een drankje doen na het eten was echt geen optie, want ik hield het vaak gewoon niet meer vol.
Thuis at ik “gezond”: veel salades, volkoren brood en crackers, veel fruit en groente. Ik sportte ook regelmatig en vond mezelf eigenlijk heel fit — ondanks de wilde weekenden.
Op het toppunt van mijn klachten kon ik zelfs geen salade meer eten; eigenlijk alles wat ik at gaf buikpijn en klachten. Als een echte liefhebber van koken en lekker eten was ik ten einde raad. Uiteindelijk ben ik naar de huisarts gegaan, maar daar voelde ik me ook niet echt serieus genomen. Er werd een beetje aan mijn buik gevoeld en gevraagd of ik niet gewoon eens goed naar het toilet moest. Tja — als dat toch eens de oplossing was.
Na aandringen mocht ik een ontlastingstest doen, waarna ik werd doorverwezen naar een MDL-arts. Voor die afspraak moest ik drie maanden wachten, maar ik was blij eindelijk aan de beurt te zijn. Besef even: ik was blij dat ik aan de beurt was voor een endoscopie — dat zegt hoe wanhopig ik was ;-).
Uit dat onderzoek kwam niets naar voren: geen ontstekingsziekten zoals colitis ulcerosa, geen ziekte van Crohn, en gelukkig ook geen kanker — waar ik toch een beetje bang voor was. De diagnose die ik wél kreeg: Prikkelbare Darm Syndroom. In mijn ogen een beetje de parapluterm voor “we weten het niet, veel succes ermee”.
Blij dat er niets ernstigs aan de hand was, maar ik kon nog steeds niet normaal eten. Advies: volg het low-FODMAP dieet, en bij aanhoudende klachten werd ontstekingsremmende medicatie zoals mesalazine genoemd — een middel dat vaak wordt ingezet bij darmontstekingen, met toch ook weer allerlei bijwerkingen. Het dieet zorgde inderdaad voor minder klachten, maar ik was nog steeds niet dichterbij het vinden van de oorzaak — en ik kon niet geloven dat ik na 28 jaar alles eten wat ik wilde, ineens niet meer tegen een rood uitje of spruitjes kon.
Toen raadde iemand mij een orthomoleculair therapeut aan. Ik had hier nog nooit van gehoord en was een beetje sceptisch — maar de persoon in kwestie had een soortgelijk verloop als ik, en was volledig klachtenvrij, zonder al die heftige medicatie. Lang verhaal kort: zij heeft mij volledig van mijn klachten afgeholpen. Hoe? Door verder te kijken naar onder andere mijn darmmicrobioom en mijn levensloop.
Een link die ik toen nooit gelegd zou hebben: tussen een traumatische gebeurtenis en veranderingen in je darmmicrobioom. Zo weinig mensen zijn zich hiervan bewust. Toen ik 27 was, overleed mijn moeder plotseling. Vlak daarna moest mijn vader geopereerd worden aan een dubbele aneurysma — een heftige operatie met complicaties.
Ik vertel dit niet om medelijden te kweken, maar om te laten zien dat zulke extreem stressvolle gebeurtenissen meer effect kunnen hebben op onze gezondheid dan alleen een stressreactie, weinig eetlust of slechte nachtrust. Ik heb er serieuze darmklachten aan overgehouden — en zonder dat ik het wist, heb ik deze problemen verder in de hand gewerkt door meerdere antibioticakuren en weinig slaap, en ook door een niet al te gezonde leefstijl in de weekenden.
Al met al voelde ik in een paar jaar mijn darmen volledig uit balans raken, en dat terwijl ik dacht bewust bezig te zijn. Ik vertel dit omdat weinig mensen zich realiseren dat al deze factoren invloed hebben op je spijsvertering — en dat los je niet zomaar op met een probioticakuurtje of nog meer salades.
Hier was ik 30, je ziet het er niet aan af maar ik ging elke dag kapot van de buikpijn.
De droom
Dit alles heeft iets in me losgemaakt. Mijn klachten waren eigenlijk wél goed te verklaren met iets meer tijd en aandacht. Bij de huisarts en MDL-arts werd nauwelijks gevraagd naar mijn levensstijl of voedingspatroon. Het verband tussen trauma en klachten werd niet gelegd. Achteraf begrijp ik dat wel: een huisarts heeft weinig tijd per consult, en voeding komt nauwelijks aan bod tijdens een studie geneeskunde — daar zijn dan weer diëtisten voor.
Ik voelde veel onbegrip en was een beetje boos op ons systeem, maar tegelijkertijd groeide er een soort noodzaak in mij om meer te weten. Als levensgebeurtenissen en voeding zoveel invloed kunnen hebben op onze gezondheid, dan wilde ik er alles van weten.
Ik begon met een opleiding van een paar weken om de orthomoleculaire basis eigen te maken. Tijdens deze periode werd mijn enthousiasme alleen maar groter. Ik voelde langzaam dat ik dit ook met anderen wilde delen, misschien wel als orthomoleculair professional.
Wat volgde was een opleiding Medische Basiskennis, Orthomoleculair Basis Adviseur en daarna Gevorderd Adviseur, themadagen over darmen en spijsvertering, en momenteel de opleiding tot epigenetisch therapeut — en dat voor iemand die op de middelbare school biologie, scheikunde en natuurkunde verschrikkelijk vond.
Werkelijkheid
Ik had vrij snel een duidelijke visie van hoe ik het als coach en therapeut wilde aanpakken, maar het leven bracht nieuwe uitdagingen. In 2022, bijna klaar met mijn tweede opleiding, overleed mijn vader na een lange ziekte. Twee dagen eerder overleed ook mijn oma, waardoor we in een intensieve rouwperiode terechtkwamen en twee uitvaarten in één week moesten voorbereiden.
Na een periode van rouw begon ik weer te dromen. Hoe verdrietig het overlijden van mijn vader ook was, het was voor hem een verlossing. Voor mij betekende het dat de periode van zorgen voorbij was. Ik kocht een huis in Haarlem, rondde mijn opleiding af, en wilde echt mijn praktijk starten.
Helaas kreeg ik in januari 2023 een ongeluk: ik werd op de fiets aangereden door een vrachtwagen. Mijn elleboog was verbrijzeld en ik moest twee operaties ondergaan. Na veel fysio, tranen maar ook doorzettingsvermogen kan ik mijn arm nu weer bijna volledig gebruiken. Al met al waren deze gebeurtenissen twee extra jaren van herstel.
Na dit alles wat ik toe aan rust, en dat vond ik in mijn droomhuis in Haarlem. Hier vond ik rust, reflectie en herstel. Ik had het zelf niet in de gaten maar ik zat vol in de overlevingsstand, en in Haarlem ben ik langzaam weer tot rust gekomen. En had ik weer tijd voor het oppakken van dit lang gekoesterde plan.
Net na mijn ongeluk
The Green Principle
Na een pittig decennium is het nu tijd om de droom werkelijkheid te maken. Met trots stel ik iedereen voor aan ”The Green Principle”. De naam van mijn eigen bedrijf en praktijk.
Waar het voor staat: een voedings- en leefstijl die teruggaat naar de basis, naar de natuur, naar zo onbewerkt mogelijk eten. Dat is wat voor mij veel klachten heeft verholpen — en die basis gun ik iedereen.
Ik hoop zo veel mogelijk mensen van hun buikklachten af te mogen helpen, door samen te kijken naar waar er winst te behalen valt, maar ook door als ervaringsdeskundige naast ze te staan. Ik weet hoe het voelt, heb bijna alles zelf geprobeerd, en weet dus ook wat werkt.
Ik heb zoveel zin om dit met mensen te delen!
